miércoles, 19 de agosto de 2009
FESTA DO ESQUECEMENTO. LA FIESTA DEL OLVIDO
Foto La Voz de Galicia
A Festa do Esquecemento é unha recoñecida festa de recreación histórica, declarada no ano 2005 de interese Turístico Local, que se celebra dende hai 9 anos, na localidade ourensá de Xinzo de Limia durante a penúltima fin de semana de Agosto. A súa novena edición, terá lugar este ano 2009 os días 21, 22 e 23.
O evento, está organizado polos propios veciños da vila a través dos cerca de cen socios da Asociación Cultural Civitas Limicorum, e nela conmemórase o paso do río Lethes o río do Esquecemento (actual Limia) polas lexións romanas do Cónsul Décimo Xunio Bruto no ano 137 a.Xto., que deu paso ás primeiras incursións romanas na Gallaecia, previas á súa romanización.
A Festa do Esquecemento ofrece unha imaxe viva, e “vivible” por todos os que participan con nós daquel tránsito da orde castrexa á orde romana que, como o cruce do Lethes se presentaba temible, pero tamén excitante e dende logo, ineludible para os Limiaos.
Dende esta perspectiva, o escenario principal da Festa do Esquecemento, é o “Campamento”; Emprazado durante tres días na Alameda do Toural, próxima ao río onde se instalan os 40 grupos celtas e romanos que participan na festa, integrándose nun ambiente de recreación histórica con construcións castrexas e romanas que eles mesmos edifican previamente.
Cada grupo organiza actividades propias compartindo a comida e a bebida, e participando nos diferentes actos comúns propostos pola organización, como son: Os Xogos de habilidade individuais e colectivos; entre eles atópanse o tiro con onda, o tiro con arco ou o lanzamento de xabalina, pedra ou cepo. Tamén aqueles outros de forza, como o tiro da corda ou a competición de serra de troncos; Mesturados con talleres de alfareiría, ou a forxa que nos permitirá asistir á ferraxe dos cabalos de xeito tradicional. Tamén se programan outras animacións e xogos, adicados ós máis cativos, que nesta edición do 2009, poderán desfrutar no Campamento o sábado e o domingo pola mañá.
En calquera caso, existe un acto de especial interese no espazo do Campamento, previsto para o sábado á noite, é, a Cea-Espectáculo que se ven celebrando dende fai varias edicións e que tivo sempre unha excelente acollida. Trátase pois dun peculiar ágape de confraternización entre castrexos e romanos, aberto á participación de calquera persoa que o adquira o convite, no que a exquisita e abundante comida, a base de Leitón, polo asado, carne o caldeiro, chourizos, pan, viño, licores e biscoito, servido sobre pratos individuais feitos de pan de Xinzo, arredor dunha gran mesa en forma de “U”, que nesta edición, vai acolle-la actuación de danzantes, bailarinas, malabaristas, cuspe-lumes, loitadores, e outras excitantes atraccións.
Outro elemento importante da Festa do Esquecemento é o “Macelum” (mercado de artesanía), que se desenrola nas rúas máis céntricas da vila. Neste mercado pódese atopar unha gran variedade de produtos de elaboración artesanal: tecidos, cosmética, xoiería, comestibles, etc. O obxetivo principal do Macelum, é ofrecer ós veciños e visitantes, a posibilidade de coñecer, mercar e degustar produtos exclusivos da artesanía galega maioritariamente, pero tamén doutros lugares da xeografía Ibérica.
Por suposto, neste contexto de recreación histórica que envolve á vila, teñen unha especial relevancia as diferentes Teatralizacións e Desfiles que se desenvolven durante os tres días: Dende o ritual do “Prendido do Lume Sagrado” que sinala o inicio da festa o venres pola noite, no que os mozos e mozas transfórmanse en druídas, deuses, deusas, guerreiros e guerreiras, ou senadores e senadoras; ata a representación do “Cruce do río Lethes” como elemento central da festa; Sen esquecernos da “Gran Batalla” entre romanos e castrexos cuxo resultado e unha teatralización colectiva na que participan tódolos grupos instalados no Campamento, que remata coa “Inhumación do corpo do Xefe Beltain”. Outro punto de interese serán as “Bodas” e os “Nasciturus” (rituais de casamento e de iniciación ás relixións, romana e castrexa).
Pero sen dubida, un dos puntos fortes da festa será, a satírica “Sesión do Senado Romano” que dará un repaso das novas de actualidade Urbi et orbi.
Como novidade este ano, desenvolverase no Campamento, o PROXECTO THERMOPOLIVM (Comer e beber o xeito Romano) que son talleres- degustación de autenticas receitas romanas de fai 2000 anos, como, o Moretvm, Epityrvm, Mel Cvm Papaveris, Germine, Panem Cvm Oleo Salibvs, Apicianis Condito, Cerea (Cerveza sen Lúpulo), Vinvm Graecvm ou, o popular Mvlsvm, feitos polo grupo KuanUm de Hospitalet de Llobregat.
Outra das novidades serán os Obradoiros de Arqueoloxía, e as Exposicións sobre Armamentaria e, sobre a Vida cotidiá na época Romana; que darán a coñecer o legado romano con pezas e paneis informativos nos que os visitantes, poderán experimentar cómo se traballa nunha escavación arqueolóxica, ou coñecer as distintas armas e uniformes Romanos e Castrexos dos primeiros séculos da nosa era.
No tocante ós “Desfiles”, a organización da Festa do Esquecemento, mantén lazos de amizade con moitas celebracións o longo da xeografía Europea, particularmente de España, Portugal e Italia; e como membro da “Asociación Española de Fiestas y Recreaciónes Históricas”, ten unha excelente relación con outras festas similares de diferentes puntos de España, o que nos permite contar coa participación de grupos invitados que contribúen a vistosidade dos cortexos e, en definitiva, aumenta-lo interese da festa en xeral, amais de divulgar o patrimonio cultural e turístico da nosa Terra. Este ano, contaremos entre outros convidados, con colectivos de Cartaxena, Fortuna, Lugo, Cantabria, Narón, Cangas…. E outros de Ponte de Lima, Montalegre e Braga en Portugal; e aínda, con membros do Grupo Stórico Romano, da Cidade de Roma en Italia.
Por último a Festa do Esquecemento vai a ofrecer este ano outros moitos atractivos, como a posibilidade de escoitar Música en directo o Venres pola noite coa actuación do Grupo Folk Alann Bique, que ademais farán unha queimada durante a súa actuación que repartiran gratuitamente entre os asistentes o concerto.
Ou mesmo, asistir ó Espectáculo de Gladiadores do “Circo Romano” o sábado pola tarde, con venda de escravos, espectáculo de lume e danzas romanas.
Tódo los elementos presentes na Festa do Esquecemento, están deseñados dende unha perspectiva de responsabilidade, que nos obriga a conciliar o civismo coa festa, e o respeto cara o patrimonio histórico e natural da nosa vila, coa vontade de potenciar o seu atractivo turístico.
viernes, 26 de junio de 2009
DULCE ESTEVIA, "ka'a eirete": de hoja como miel
Llevan un tiempo creciendo unas dulces plantas de estevia en nuestro pequeño jardín. Teníamos ganas de contar con ellas, y al fin las conseguimos. Son de naturaleza dulce, extraordinaria y sorprendentemente dulce.
El género al que corresponde esta planta singular, que esperamos sustituya pronto a los edulcorantes sintéticos, lleva el nombre de un botánico valenciano, J.F. Esteve. Veamos lo que dice la página web dedicada a ella:
Stevia Rebaudiana Bertoni, más comúnmente llamada stevia es una hierba salvaje nacida en los confines del bosque subtropical del nordeste de Paraguay, localizado en la latitud de 22 a 25°S, en la región montañosa de Amambay.En esta parte de Paraguay, la altitud se sitúa entre 500 y 1500 metros, las precipitaciones son importantes (1400 a 1600mm al año contra 640mm en París) y la temperatura es por término medio de 23-24°C con variaciones comprendidas entre 6 y 43°C. El suelo localmente es bastante pobre, ácido y arenoso.
Esta región de Paraguay originalmente fue poblada por los Guaraníes que son los primeros seres humanos que han tenido acceso a esta hierba. No es posible desde luego conocer con precisión la fecha en la cual la stevia apareció en esta región; sin embargo, comúnmente está admitido por los botánicos que su utilización es secular y que por lo menos hace más de 2000 años que es usada.El nombre de origen de esta planta utilizado por los guaraníes es "ka'a eirete" (lo que significa "hoja como miel"). El término actualmente utilizado por los Guaraníes es "ka'a he'e" (lo que significa "hoja dulce" o "hierba dulce"). Resulta curioso constatar cómo en otros dialectos locales utilizan el nombre de azuca-ca'a para designar la stevia. Esta denominación es muy interesante; en efecto, y llevaría a pensar que los conquistadores españoles, en el momento de sus expediciones en América del Sur al principio del siglo XVI, tuvieron acceso a la dulce estevia, dejando su impronta lingüística".
Te invitamos a cultivarla: "pon una estevia en tu balcón" y a conocer el blog de un bravo defensor de la estevia: el senyor Pàmies
Etiquetas: ¿BUENO? PARA COMER, PATRIMONI INTERESSANT, UNIVERSO KUANUM
jueves, 25 de junio de 2009
KUANUMEN ANDELOSEKO VIII JAIALDI ERROMATARRA
Andelos es una de las ciudades romanas más importantes del Norte de la Península Ibérica, especialmente por sus bien conservadas obras de ingeniería hidráulica. Sus habitantes iban a dirimir sus asuntos jurídicos a Tarraco, tal y como nos informan las fuentes de la época. 
Acompañamos el programa, por si alguien está interesado en participar de las variadas actividades que sus duunviros han preparado para la presente edición.
miércoles, 24 de junio de 2009
LAS FLAUTAS MÁS ANTIGUAS DEL MUNDO
Tras unas fructíferas excavaciones llevadas a cabo en 2008 en las cuevas del suroeste de Alemania, Nicholas J. Conard, de la Universidad de Tubinga, y colegas se están enfrentando a la detallada descripción e identificación de grandes tesoros artísticos del Auriñaciense. Tan sólo unas semanas después de describir en Nature la figura femenina tallada en marfil más antigua hasta ahora conocida, salida de Hohle Fels, hoy publican, en la misma revista británica, los hallazgos de varias flautas en las mismas cuevas que se suman a la cada vez más amplia colección de instrumentos musicales, estatuillas y herramientas que han dado estos yacimientos. Las flautas aparecidas en esta región alemana son, de hecho, las evidencias convincentes más antiguas (anteriores a hace 30.000 años) de prácticas musicales humanas.
La cantidad de fragmentos y pequeñas piezas de instrumentos encontradas en la zona junto con restos de animales y herramientas dan cuenta de lo extendida que estaba la práctica musical en el Auriñaciense y de que la música cumplía funciones sociales diversas.
Al tratarse de una tradición ya arraigada hace 35.000 años, los arqueólogos concluyen que la música, como parte de otras expresiones artísticas y simbólicas de la época, contribuyó «al mantenimiento de redes sociales más grandes (...) y por lo tanto a la expansión territorial y demográfica de los humanos modernos en relación con las poblaciones de Neandertales, culturalmente más conservadores y demográficamente más aisladas», dice el artículo.
Las flautas son una reliquia típica de ese periodo, pero lo que distingue al reciente descubrimiento de los anteriores es que una de ellas, hecha con el radio de un buitre leonado, ha sido reconstruida casi al completo a partir de 12 fragmentos. Es, hasta ahora, la reconstrucción más completa de las flautas halladas en estas cuevas, cuyas piezas suelen estar sueltas y sin conexión con otras.
La flauta reconstruida mide 21,8 centímetros de largo y unos 8 milímetros de diámetro. En ella se identifican cinco orificios para colocar los dedos sobre ellos, así como dos hendiduras en forma de «V» en el extremo superior del tubo, por donde los músicos probablemente soplaban. La otra punta de la flauta, el extremo inferior, permanece rota por la mitad del quinto agujero.
Huesos de ave
A falta de una réplica con la que estudiar mejor sus cualidades musicales, los investigadores han comparado esta flauta con otra hallada anteriormente en las proximidades (en Geissenklösterle), ésta de tres orificios, que produce cuatro notas, más otras tres adicionales según cómo se sople. «Dado que la flauta de tres agujeros produce un rango de notas comparable a muchos tipos de flauta modernos, creemos que la de Hohle Fels ofrece un rango de notas y posibilidades musicales comparables o incluso mayores», escriben en su artículo.
Además de lograr la reconstrucción de la flauta de hueso, los arqueólogos han rescatado de su alijo de Hohle Fels pequeños fragmentos de lo que muy probablemente sean dos flautas de marfil, y una tercera pieza del yacimiento de Vogelherd. Aunque representan sólo piezas aisladas, el marfil aporta siempre más interés a los hallazgos debido a que requiere mucha mayor habilidad por parte del artesano.
A diferencia de los instrumentos con hueso de ave, para fabricar una flauta de marfil es necesario tallar en línea recta una pieza que es por naturaleza corva (como es el colmillo de un mamut). Pero además, para hacer el tubo hueco de la flauta, es necesario hacer un cuidadoso corte vertical de modo que la pieza quede cercenada simétricamente en dos, perforar el marfil para hacer los orificios, cavar el hueco en cada mitad y sellar las dos partes sin dejar aire atrapado ni fisuras.
Las flautas pertenecen a un yacimiento arqueológico muy estudiado de los albores del Paleolítico Superior, y los controles de termoluminiscencia y otros métodos indican que son anteriores a hace 35.000 años. Por su parte, la estratigrafía sugiere que podrían tener, incluso, 40.000 años de edad. Una edad nada desdeñable para la música humana".
Etiquetas: LECTURAS, PATRIMONI INTERESSANT, UNIVERSO KUANUM
domingo, 21 de junio de 2009
PUELLAE GADITANAE: RUBRICATI CONVIVIUM 2009
El pasado viernes tuvo lugar en los jardines de Can Torrents (Museo de Sant Boi de Llobregat), la anual cita con la cocina romana que, de la mano de KuanUm! y Monchos Catering, tiene lugar de manera vinculada a los Ludi Rubricati.
La quinta edición del Rubricati Convivium sorprendió a sus participantes con la actuación de unas Puellae Gaditanae, 
que con su delicada danza hicieron las delicias de la velada. Como el tema central de éste año era el fuego, también contamos con la presencia de Josep Miret (Kirman), el ignífagus. Fue una noche estupenda. Agradecemos a todos los participantes y colaboradores su entusiasmo y a los últimos su esfuerzo para que todo saliera redondo, una vez más. Felicidades también a las jóvenes puellae gaditanae, que nos transportaron plácidamente al pasado en una agradable noche al lado del Llobregat.
Amici et amicae, plurimam salutem.
Con música de los Ludi Scaenici, las Puellae Gaditanae desarrollaron tres estupendas coreografías: para prueba un botón (el que se ha de pulsar para ver los vídeos, ¡claro!). Aunque las imágenes desmerecen, esperamos que os guste.
Etiquetas: PATRIMONI DIVERTIT, Reconstrucción histórica
lunes, 15 de junio de 2009
TARRACO VIVA 2009: ASÍ FUE
Pasó Tarraco Viva. Éste año trabajamos la cocina de la crisis, pues sí, ¡una gran crisis la del siglo III!: a su lado, la nuestra es cosa de niños. Para muestra de parte de las actividades que KuanUm desarrolló en la presente edición, os ofrecemos éste cariñoso montaje que los amigos de "De Re Coquinaria" (http://derecoquinaria-sagunt.blogspot.com/) nos han regalado.
Un abrazo muy fuerte a los compañeros de Sagunto, y a todos nuestros seguidores: ¡hasta el próximo año!
Valete et gaudete!
Etiquetas: CHARLAS Y CONFERENCIAS, TALLERES DE LOS CINCO SENTIDOS



